Eerste euthanasiegeval van kind onder twaalf
In Nederland is het eerste officiële, geregistreerde geval van euthanasie bij een kind onder twaalf gemeld. Het is een triest gegeven, dat wijst op heel veel leed, verdriet en pijn. Maar het is ook een teken van de glijdende schaal waarop we met elkaar als samenleving zijn beland.
Het kind dat is gestorven is een kind van onder de twaalf, maar ouder dan één jaar. Daarboven is euthanasie namelijk nu al mogelijk, daaronder ook. Dit is echter de eerste keer dat er voor euthanasie is gekozen op een kind van die leeftijd. Wat er aan de hand is geweest, om wie het gaat en hoe de beslissing is genomen, is niet bekend gemaakt. Terecht, want dit is te gevoelig en zal, zoals al in de inleiding staat, met veel pijn en verdriet gepaard zijn gegaan. Uiterste terughoudendheid is op zijn plaats.
Politiek
De aanleiding voor dit geval van euthanasie ligt in de politiek. Twee jaar geleden is er een wet van kracht geworden waardoor euthanasie ook voor deze groep mogelijk werd. Er is daarbij een speciale beoordelingscommissie in het leven geroepen om dit te beoordelen. Nu laat minster Hermans van VWS weten dat deze commissie eind vorig jaar daadwerkelijk een eerste melding heeft gehad. Het OM kijkt mee naar de uitvoering van de euthanasie en of dit volgens de wettelijke regels is gebeurd. Dit is nu het eerste geval, maar de schatting is dat het vaker gaat voorkomen. Men houdt rekening met ongeveer vijf tot maximaal tien gevallen van euthanasie per jaar binnen deze leeftijdsgroep.
Glijdende schaal
Toen de euthanasiewet werd ingevoerd in 2002 was het idee dat dit een uitweg zou bieden aan mensen die in de laatste terminale fase van hun ziekte waren aangeland, waarbij het sterven een kwestie van tijd was. Om het lijden te verkorten was er de uitweg van euthanasie. Destijds waren er mensen die vreesden voor een glijdende schaal: als dit zou worden ingevoerd dan zou dat wellicht leiden tot een veel vrijere en verregaande euthanasie-praktijk. Dat werd toen afgedaan als een drogreden, want waarom zou dat gebeuren?
Inmiddels zijn we vele jaren verder en zien we dat deze angst toch waarheid is geworden. Wat begon als een zachte dood voor mensen in de laatste fase van hun leven, is nu verworden tot een praktijk waarbij je met psychisch lijden, ja zelfs met een chronische, niet terminale ziekte - ook als je minderjarig bent - al een verzoek tot euthanasie kan indienen. Een verzoek wat niet zelden ook wordt ingewilligd.
Maar daar houdt het niet op. Een organisatie als de Coöperatie Laatste Wil heeft een nog verder gelegen doel. Zij willen het recht om een einde aan je leven te maken, los van je lichamelijke of geestelijke toestand, vastleggen. Als jij - nu nog boven een zekere leeftijd - niet meer wil, moet dat mogelijk worden gemaakt. Daarbij moeten de omstandigheden niet meer uitmaken. Het gaat om jouw zelfbeschikkingsrecht.
En dan nu komt er een eerste geval van euthanasie op een kind onder de twaalf bij.
Waar gaat dit eindigen?
Wil je deze content helpen mogelijk te maken? Je kunt ons werk steunen door een gift te geven.
