Antisemitisme nauwelijks bestraft
Het patroon blijft zich herhalen: steeds weer zijn er antisemitische incidenten die beledigend zijn of bedoeld om te intimideren en soms zelfs oproepen tot geweld. Toch komen de daders er steeds weer mee weg. Twee voorbeelden.
Antisemitisme
De Damschreeuwende fietsenmaker
Het was 2 april 2026. Op de Dam werd een haatdemonstratie tegen Israël en de Joden gehouden. Een van de deelnemers greep een megafoon en begon te schreeuwen dat hij het jammer vond ‘dat het toen niet was afgemaakt’ (wijzend op de holocaust in de Tweede Wereldoorlog) en dat Israël een ‘kanker’ en een ‘gezwel’ was. Zijn naam was Abdelmouniam El Houmani, een fietsenmaker uit Amsterdam-West.
Er werd van verschillende kanten geschokt gereageerd op deze uitspraken en El Houmani werd aangeklaagd. Hij moest voor het gerecht komen. In oktober 2026 volgde de uitspraak van de rechter. Hij veroordeelde de man voor groepsbelediging van de Joden. Zijn straf? Een voorwaardelijke straf van zes maanden, wat betekent dat hij vrijgelaten wordt onder de voorwaarde dat hij het niet weer doet, want dan volgt alsnog de straf. Er is verder geen geldboete of taakstraf opgelegd. Concreet komt de man dus weg met enkel een papieren veroordeling.
De reden hiervoor? De rechtbank oordeelde dat hij al genoeg geleden had door de publiciteit rondom zijn uitspraken en de gevolgen ervan voor zijn werk als fietsenmaker. Ergens was deze meneer met andere woorden slachtoffer geworden van zijn eigen daden en de arme stakker had genoeg geleden.
Zo gaat dat kennelijk in ons land.
Maar de Joodse gemeenschap blijft wederom achter met het onveilige gevoel dat alles gezegd mag worden richting hen en over hen. Zij zijn kennelijk niet beschermwaardig genoeg, want er wordt niet opgetreden voor hen. Niet echt.
Palestijnse student universiteit van Maastricht mag weer studeren met speciaal programma
Een Palestijnse student die door de Nederlandse regering naar ons land is gehaald vanwege de oorlog in Gaza, en die kijkend naar filmpjes van 7 oktober dit leek te verheerlijken, krijgt eveneens geen straf. Een korte schorsing vanuit de universiteit is inmiddels alweer ingetrokken. Sterker nog, de student mag terugkomen op de universiteit van Maastricht en krijgt daarbij zelfs een speciaal onderwijsprogramma, speciaal voor hem gemaakt.
Dit is gebeurd nadat verschillende partijen, waaronder hoogleraren en de NOS, het voor hem hadden opgenomen. Hij zou niet gezegd hebben wat hij heeft gezegd (in het Arabisch ‘Dit ben ik’), maar iets anders. Daarbij was de schorsing disproportioneel bij het vergrijp. Hoe dan ook, het resultaat is ook hier dat er niets concreets wordt gedaan. Integendeel, de indruk wordt gewekt dat de vermeende dader zelfs beloond wordt voor zijn daden, want hij krijgt als gevolg ervan een aangepast en speciaal onderwijsprogramma. Ondertussen staan Joodse studenten alleen, voelen zich vogelvrij en durven nauwelijks nog naar de campus en colleges te komen.
Zolang wij niet optreden tegen de steeds openlijker beleden Jodenhaat, zal het alleen maar erger en erger worden. Daarmee bevestigt de overheid dat we in de eindtijd leven, waarin de haat tegen Jeruzalem en Israël alleen maar groter worden.
Roelof Ham
Bron: Algemeen Dagblad, NOS, Geenstijl
Wil je deze content helpen mogelijk te maken? Je kunt ons werk steunen door een gift te geven.
