Europese mediawet: controle of vrijheid?
Op 8 augustus is een nieuwe Europese mediawet van kracht geworden. Volgens de Europese Unie (EU) waarborgt de wet de persvrijheid, maar critici betwijfelen dat. Zij vrezen dat de wet overheden de macht geeft om met vergaande maatregelen op te treden tegen wat zij als desinformatie en nepnieuws beschouwen.
Vergaande bevoegdheden en anonimiteit
De wet geeft bevoegdheden die tot arrestaties van journalisten kunnen leiden en tot het installeren van spionagesoftware op de computers van nieuwsmedia. Dit mag in het 'algemene belang' en/of in geval van 'ernstige verdenkingen van terrorisme, mensenhandel, racisme en vreemdelingenhaat'. Critici vragen zich echter af wie de grenzen bepaalt van dit 'algemene belang'.
Daarnaast moeten mediabedrijven en journalisten zich verplicht registreren in het land waar ze gevestigd zijn. Ze moeten hierbij hun eigenaren en adressen opgeven, waardoor anonimiteit niet meer gegarandeerd is.
De strijd tegen desinformatie
Een van de meest zorgwekkende punten is de strijd tegen desinformatie. De EU wil met deze wet nepnieuws bestrijden, maar wie bepaalt wat nepnieuws is en wat niet? De macht ligt nu bij de EU, wat het risico op misbruik vergroot. Critici vrezen dat andersdenkenden het zwijgen kan worden opgelegd, zeker in een gepolariseerde wereld waarin de waarheid zelf een standpunt lijkt te zijn.
De weg vrij voor misbruik
Zelfs als de huidige EU-leiders de wet niet misbruiken, ligt de weg open voor wie dat in de toekomst wel wil. Deze wet kan een machtig instrument worden voor iemand met kwade intenties, bijvoorbeeld om absolute controle uit te oefenen over de media. De Bijbel leert ons dat de komende antichrist diegene zal zijn, die vanuit het herstelde Romeinse rijk de wereld aan zich zal onderwerpen.
Voor de wettekst klik je hier (Engels)
Bron: Nieuwrechts
Wil je deze content helpen mogelijk te maken? Je kunt ons werk steunen door een gift te geven.
