Kijk omhoog – onze verlossing is nabij
Wie het wereldnieuws volgt met de Bijbel open, kan nauwelijks om één vraag heen: realiseren wij ons werkelijk in welke tijd wij leven? De wereld wordt donkerder, de machtsverhoudingen rond Israël verschuiven razendsnel – en juist dan klinken de woorden van Jezus: hef uw hoofd op, omdat uw verlossing nabij is.
Neem Donald Trump. Over zijn soms onhandige en weinig diplomatieke uitspraken kun je hele boeken schrijven. Tegelijkertijd geldt dat de Verenigde Staten onder zijn presidentschap een belangrijke bondgenoot van Israël zijn en dat Trump zich nadrukkelijk achter Israël heeft opgesteld.
Ook rond Iran en de Straat van Hormuz probeert Amerika zijn strategische en militaire invloed te laten gelden. Maar wie de ontwikkelingen daar volgt, ziet tegelijkertijd hoe kwetsbaar de situatie blijft. De Straat van Hormuz is nog altijd een van de belangrijkste levensaders van de wereldwijde oliehandel. Spanningen of verstoringen kunnen grote gevolgen hebben voor olieprijzen en de wereldeconomie. Iran beschikt daarmee nog steeds over een belangrijk geopolitiek drukmiddel. Amerika probeert met militaire bescherming, diplomatieke druk en alternatieve energieroutes de risico’s te beperken. Maar daarmee is het gevaar bepaald niet verdwenen. De situatie rond Hormuz laat juist zien hoe snel internationale verhoudingen kunnen veranderen en hoe afhankelijk de wereld blijft van politieke en militaire machtsverhoudingen.
Op het eerste gezicht zou de sterke Amerikaanse steun aan Israël geruststellend kunnen lijken. Israël heeft immers in Washington nog altijd een machtige bondgenoot.
Maar blijft Amerika naast Israël?
Maar juist daar moet de Bijbellezer wakker worden. Want hoe dankbaar we ook mogen zijn voor de huidige Amerikaanse steun aan Israël, de Bijbel vertelt ons dat deze situatie niet de eindsituatie zal zijn. Zacharia schrijft dat Jeruzalem tot een steen zal worden die moeilijk te tillen is en dat uiteindelijk “al de volken van de aarde” zich tegen haar zullen verzamelen (Zacharia 12:3).
Vandaag is Amerika een belangrijke bondgenoot van Israël. Maar presidenten komen en gaan, bondgenootschappen veranderen en nationale belangen verschuiven. Gods Woord daarentegen verandert niet.
En dat Woord schetst geen gemakkelijke toekomst voor Israël. Zacharia spreekt over een verschrikkelijke zuivering waarbij velen zullen omkomen. Jeremia noemt het “een tijd van benauwdheid voor Jakob”. Zacharia 14 beschrijft zelfs hoe Jeruzalem wordt aangevallen voordat de HEERE Zelf ingrijpt. Israëls uiteindelijke hoop ligt daarom niet in Trump, niet in Amerika, niet in de IDF en niet in militaire superioriteit. Israëls hoop ligt in de God van Abraham, Izak en Jakob, Die Zijn verbond niet vergeet.
Wij zien wat generaties vóór ons niet zagen
Juist daarom zijn de ontwikkelingen van onze tijd zo indrukwekkend. Generaties christenen lazen Ezechiël 36 en 37 en geloofden dat God Israël zou terugbrengen naar het land. Zij zagen geen Joodse staat. Wij wel. Wij zien Israël opnieuw in het land van de vaderen. Wij zien Jeruzalem opnieuw in het centrum van de wereldpolitiek. We zien Iran als uitgesproken vijand van Israël, Syrië als geopolitiek strijdtoneel, Turkije dat zich steeds scherper positioneert en Rusland met grote belangen in dezelfde regio.
Mogen wij daarom zeggen dat iedere actuele gebeurtenis de directe vervulling van een profetie is? Nee. Maar mogen wij doen alsof er niets bijzonders gebeurt? Evenmin.
Jezus gaf ons een heel andere houding: “Wanneer nu deze dingen beginnen te geschieden, kijk dan omhoog en hef uw hoofd op, omdat uw verlossing nabij is” (Lukas 21:28).
Er is hoop
Daar ligt voor mij de werkelijke boodschap van onze tijd. Niet angst. Niet sensatie. Verwachting. Terwijl de wereld donkerder wordt, hebben wij als gelovigen geen opdracht gekregen om ons terug te trekken. Integendeel. Dit is het moment om onze kinderen, buren, vrienden en collega’s te vertellen dat de geschiedenis niet stuurloos is. God is niet verrast door Iran, Turkije, Rusland, Amerika of wat morgen in Jeruzalem gebeurt.
Er is hoop.
Niet omdat alles vanzelf goed komt, maar omdat er Iemand komt.
Daarom is de belangrijkste profetische vraag misschien niet hoeveel tekenen wij inmiddels herkennen. De vraag is: als de Bruidegom komt, zijn wij gereed? En als wij gereed zijn, wie hebben wij vandaag verteld dat er hoop is?
De nacht wordt donkerder. Maar aan de horizon gloort de Morgenster.
Ton Hardon
Wil je deze content helpen mogelijk te maken? Je kunt ons werk steunen door een gift te geven.
