Verenigd Koninkrijk herdefinieert islamofobie, andere geloven vrezen voor repressie
De socialistische, Britse regering van Keir Starmer wil de term islamofobie herdefiniëren. Hierdoor dreigt potentieel het onderscheid tussen religiekritiek en discriminatie te vervagen of zelfs helemaal te verdwijnen. Het zou de islam onaantastbaar maken in de Britse maatschappij en andere geloven als het christendom de mond snoeren.
Het gaat om deze definitie:
"Islamophobia is rooted in racism and is a type of racism that targets expressions of Muslimness or perceived Muslimness."
Of in het Nederlands: "Islamofobie is geworteld in racisme en is een vorm van racisme die zich richt op uitingen van 'moslim-zijn' (Muslimness) of waargenomen/ervaren 'moslim-zijn'."
Het struikelblok in deze definitie zit hem in de term ‘Muslimness’ (moslim-zijn). Deze term is zo vaag, dat hij op alles betrekking kan hebben; zowel op legitieme religiekritiek en theologische discussie als keiharde discriminatie van moslims. Door een term als ‘Muslimness’ wordt het bijvoorbeeld onmogelijk om vanuit het christelijke Evangelie te beweren dat Jezus de Zoon van God is, want dat kan als discriminatie voor moslims worden opgevat, omdat zij geloven dat Allah geen zoon heeft. Ook inhoudelijke kritiek op de theologie in de Koran, zou dan als discriminatie kunnen worden beoordeeld, omdat dit zo ervaren wordt door islamieten. Immers ‘perceived Muslimness’, of opgevat, beleefd, waargenomen en ervaren moslim-zijn, is onderdeel van de definitie.
Maar ook het woord racisme is problematisch in bovenstaande omschrijving, aangezien de islam een geloof is en geen kwestie van ras, volk of geboorte. Er is dus hooguit sprake van discriminatie, niet van racisme, maar ook dat wordt onvoldoende scherp onderscheiden.
Geen discriminatie, wel open dialoog en kritiek
Er is geen religie of vertegenwoordig daarvan die vindt dat discriminatie goed is, of het nou om moslims, Joden of andere gelovigen gaat. Er is ook geen gelovige die vindt dat moslims buiten het algemene verbod op discriminatie zouden moeten vallen. De wet voorziet daar gelukkig nu ook al in binnen de Britse samenleving: rondom discriminatie liggen er regels die dit waarborgen.
Deze herdefiniëring gaat dus veel te ver. Het maakt tot discriminatie wat het helemaal niet is. Daarom trekken niet alleen christenen aan de bel, maar ook Hindoestaanse partijen en belangengroepen, samen met allerlei andere geloven. Zij willen allemaal een samenleving waar open dialoog en kritiek een normaal onderdeel van het discours kan en mag zijn.
Nieuwe blasfemie-wetten
Door de islam een uitzonderingspositie te geven met deze nieuwe definitie, vrezen veel religieuze leiders dat de sluiproute naar wetten tegen islamitische godslastering, wordt open gezet. Blasfemie-wetten dus zoals we die ook kennen uit veel islamitische landen. Als dat gebeurt is daarmee het einde van een van de bakermatten van de vrije, westerse democratie een feit. Vrijheid van meningsuiting, gelijkheid voor de wet en de bescherming van minderheden, zullen dan aangetast worden en verdwijnen.
De Britse regering stelt daarom nu voor om islamofobie te vervangen door ‘anti muslim hatred’ (anti moslim haat), maar dat is even vaag en lost het probleem van ‘muslimness’ (moslim-zijn) niet op. Door het instandhouden van deze term blijven risico’s gelijk en het gevaar van de ondergang van wat wij in het Westen als essentieel voor onze maatschappijen vinden, ook. Het zou verschrikkelijk zijn als dat zou gebeuren, maar dus niet ondenkbaar. Deze nieuwe poging tot verdere marginalisering van het christelijke geloof is in deze zin een teken van de tijd.
De afbeeldingen bij dit artikel zijn niet met AI gemaakt
Bron: Christian Post
Wil je deze content helpen mogelijk te maken? Je kunt ons werk steunen door een gift te geven.
