Cijfers uit Gaza: waar is dan die genocide?

Opinie

2 oktober 2026

Het klinkt in ons land al maanden. Je hoort het overal. Het gewraakte woord: genocide. Het klinkt zo vaak en zo veel dat er geen vragen meer bij gesteld worden. Het lijkt een voldongen en voor zichzelf sprekend feit: in Gaza vindt een genocide plaats. De Joden roeien ‘stelselmatig en industrieel’ de Gazanen uit, zoals een prominente PRO-senator nog maar kort geleden zei. Maar wat zeggen de cijfers nou echt?

Vooraf dit: genocide wordt officieel gedefinieerd als de opzettelijke en stelselmatige vernietiging van een nationale, etnische, rasmatige of godsdienstige groep als zodanig, of een poging daartoe. Centraal staat dus het opzettelijke en stelselmatige in deze. Onthoud dat.

Het Hamas minsterie van gezondheid
Het ministerie van gezondheid in Gaza dat onderdeel is van Hamas, heeft voor het jaar 2025 het verslag naar sterftes in het gebied uitgebracht. Dit rapport draagt de naam ‘Annual report - mortality in the Gaza Strip’ en is vrij online te vinden om zelf na te lezen. De getallen rondom sterftecijfers in dit artikel komen uit dit rapport, zodat elke schijn van partijdigheid als sneeuw voor de zon verdwijnt, want nogmaals: dit ministerie is onderdeel van Hamas zelf en op geen enkele wijze verbonden met de Israëlische regering, het leger of welke pro-Israël groep dan ook. Voor de getallen rondom het aantal geboortes in Gaza baseer ik me op de verslagen van UNFPA, oftewel het Bevolkingsfonds van de Verenigde Naties, wat statistische gegevens rond bevolkingsgroei inventariseert.

Sterftecijfers
In Gaza zijn in 2025 24.650 mensen gestorven op een bevolking van ruim 2 miljoen personen (waarschijnlijk ergens rond de 2,1 of 2,2 miljoen mensen). Van deze mensen zijn 17.286 sterfgevallen het gevolg van de oorlog die ook nog in 2025 voor een deel woedde. Bij deze groep worden ook de dodelijke slachtoffers van ongelukken gerekend. Deze laatste groep beslaat 1584 personen, dus er blijven dan 15.702 mensen over die als direct gevolg van oorlogshandelingen zijn omgekomen. Op een bevolking van 2 miljoen is dat minder dan 1%.

Een ander opvallend gegeven is dat het aandeel van mannen onder de sterfgevallen van het jaar 2025 73,4% was, tegenover 26,6% vrouwen. Ook qua leeftijdsverdeling valt iets op: de meeste doden zitten in de leeftijdsgroep 20-49. 47% van alle doden in dit jaar komen uit deze demografische categorie. Tellen we daarbij ook de leeftijdsgroep 15-19 ook op, dan komen we zelfs op 57%.
Laat dit nou net de weerbare leeftijd zijn voor mannen om de wapens op te pakken en te strijden als terroristen bij Hamas. Als 73,4% van alle sterfgevallen mannen zijn en van alle sterfgevallen ook nog eens 57% personen zijn van de weerbare leeftijd, dan lijkt er een duidelijk patroon zichtbaar te worden: de meeste doden zijn waarschijnlijk de soldaten of terroristen van Hamas (afhankelijk van hoe je deze terreurorganisatie ziet), gedood in gevechten met Israël. De burgerslachtoffers die daarnaast vallen zijn dan uiteraard nog steeds te betreuren, maar het plaats de totalen wel in perspectief.

Geboortecijfers
Tegelijkertijd is het geboortecijfer in Gaza hoog. Exacte cijfers van de VN verschillen van jaar tot jaar. De UNFPA meldt dat het geboortecijfers voor 2026 op 180 baby’s per dag ligt (jaarlijks dan 65.700), voor 2025 spreken ze over ongeveer 30.000 geboren baby’s. Welk getal ook de exact juist is, beide liggen ze boven het wereldwijde gemiddelde, zelfs in de meest conservatieve schatting van 30.000.

Waar is dan die genocide?
Genocide is nogmaals het stelselmatig en opzettelijk uitroeien van een bevolking, ras of godsdienst. Zien we dit in Gaza? De hierboven genoemde cijfers tonen aan dat er meer kinderen geboren worden dan er mensen sterven. Er is dus sprake van groei in absolute aantallen (los van de mensen die vluchten naar het buitenland dan). Van de mensen die sterven door oorlogshandelingen is het overgrote deel mannen in de weerbare leeftijd, wat overkomt met wat je zou verwachten in een oorlog tussen twee strijdende partijen.
Het is een beeld dat past bij een oorlog zoals die gevoerd is, waarbij er - zoals in iedere oorlog - helaas slachtoffers vallen, verdrietig genoeg ook onschuldige burgerslachtoffers. Een oorlog waardoor de leefomstandigheden zwaarder worden voor iedereen, met name voor de allerzwaksten, zoals we ook in iedere oorlog zien. Dat geven de cijfers weer. Maar van een genocide lijkt op geen enkele wijze sprake. Of het is de slechts uitgevoerde genocide ooit met uiteindelijk het averechtse effect van meer geboortes dan sterfgevallen en dus in absolute aantallen groei van de bevolking.

Narratief
De overal klinkende claim van genocide, is dus klaarblijkelijk niet gebaseerd op feiten, maar lijkt het gevolg van de echokamer van het eigen gelijk dat in deze samenleving klinkt. Media, bestuurders en de over ons gestelde intellectuele elites, versterken elkaar, zonder dat er iemand nog een kritische vraag kan of mag stellen op last van kaltgestellt worden door deze zelfde groepen. En omdat die vragen niet gesteld worden, wordt het narratief steeds extremer.
Inmiddels zijn we nu als land aangeland in tijden dat mensen openlijk mogen roepen dat ze Hamas steunen en ze deze terroristen als een toffe en nobele verzetsbeweging bezien. Je mag dat verkondigen op straat zelfs met spandoeken en al. We zijn een land geworden waarin een Palestijnse student op een Nederlandse universiteit die de verschrikkingen van 7 oktober verheerlijkt, niet vervolgd wordt. We zijn een land geworden waarin een Joodse overlevende van deze verschrikkelijke dag wordt uitgejouwd en toegeschreeuwd met ‘we don’t care’ en zelfs ‘shame on you’ als ze aandacht vraagt voor wat er toen gebeurd is.

Zo neemt de Jodenhaat steeds maar verder toe en het mag - zo heb ik al zo vaak gezegd - allemaal maar, want niemand grijpt in. Als er een bewijs is dat we hier te maken hebben met een spirituele aanval van de geestelijke machten van het kwaad tegen God en Zijn volk, dan blijkt dat hierin overduidelijk. Deze massale verdwazing en haat waartegen niemand opstaat is op geen enkele andere wijze te verklaren. We zetten grote stappen op weg naar de tijd waarover de Bijbel spreekt waarin Israël en Jeruzalem de steen des aanstoots wordt voor de wereld en de haat tegen de Joden groteske vormen zal aannemen. Het is de opstandigheid tegen God zelf, die daarin aan het oppervlak komt.

Roelof Ham