Medisch-ethisch hellend vlak - de zelfdodingskraag
De coöperatie Laatste Wil staat in de startblokken om opnieuw een impuls te geven aan zelfdoding onder mensen die voor hun gevoel klaar zijn met het leven. Ze hebben, in samenwerking met de makers van de zelfdodingscapsule, dit keer een kraag ontwikkeld die de bloedtoevoer naar de hersenen afsluit. Het zou een ‘zachte dood’ moeten opleveren.
Eufemistisch wordt de kraag de ‘Kairos-kraag’ genoemd (Kairos is het Griekse woord voor tijd), maar het is wat het is: een kraag die je zelf in elkaar kunt knutselen met ballonnetjes die de bloedtoevoer naar de hersenen moeten afsluiten met als doel de dood. Als je dit lang genoeg doet, zul je namelijk eerst buiten bewustzijn raken en dan sterven. Een zelfdodingskraag dus.
De coöperatie zoekt hiermee opnieuw de randen van de wet op, maar denkt zelf daarbinnen te blijven. Ze verstrekken het middel namelijk niet zelf; ze zijn van plan om alleen bouwinstructies op de site te zetten. Mensen moeten het zelf maken.
Juridische twijfels
Juristen hebben grote twijfels over de kraag. Zij menen dat het geven van dit soort instructies onder dezelfde strafbare regels valt als het verstrekken van het middel, maar dat zal de rechter te zijner tijd moeten uitwijzen. Dat terwijl het hoger beroep in de zaak van het zelfdodingsmiddel X nog moet komen. Hierbij werd een aantal leden van de coöperatie veroordeeld vanwege het aanzetten tot zelfdoding en het verstrekken van dit middel.
De moderne mens wil zelf god zijn
We gaan kortom van het een naar het ander. De moderne mens wil zelf God zijn en daar hoort de regie over het levenseinde bij, koste wat het kost. Het sluit ook perfect aan op de wens van D66 om een vrijwillig gekozen levenseinde mogelijk te maken, zelfs als er geen sprake is van ondragelijk en uitzichtloos lijden (zoals de wetgeving van nu stelt). Dit wetsvoorstel 'Voltooid Leven' staat al op de agenda en met de coalitie die mogelijk gevormd gaat worden rondom D66 als belangrijkste partij, zou dit zomaar doorgang kunnen vinden.
Complicaties?
Over mogelijke complicaties bij de kraag wordt niet gesproken of het wordt weggewuifd. Wat als je het verkeerd aanbrengt? Onmogelijk, aldus de coöperatie, als je de instructies opvolgt. Wat als je niet meer wilt, maar niet meer in staat bent om de kraag af te doen? Dat kan ook niet, klinkt het opnieuw. Je kunt altijd nog ingrijpen, totdat je bewustzijn verliest.
Maar ook vragen als: wat als mensen dit in een opwelling doen, wie controleert dat? Is het de taak van anderen, laat staan de Nederlandse staat, om mensen te helpen met hun doodswens? Moet dit allemaal maar mogelijk worden en hier ruimte voor zijn in een maatschappij? Wat zegt dat over de waarde van het menselijk leven? Is zelfbeschikking wel iets dat opgaat als het gaat over leven en dood? Je leeft immers niet in een vacuüm. En ga zo maar door.
Al deze vragen en bezwaren worden aan de kant geschoven, want 'ik ben mijn eigen god en doe wat ik wil'. Het is daarin opnieuw een verder teken van het morele verval van de tijd en een bewijs van het feit dat we in de laatste dagen leven.
Bron: Reformatorisch Dagblad en Nederlands Dagblad
Niet alle afbeeldingen bij dit artikel zijn met AI gegenereerd
Wil je deze content helpen mogelijk te maken? Je kunt ons werk steunen door een gift te geven.
