Het gaat maar door met het antisemitisme
Het aantal openlijke antisemitische incidenten en aanvallen tegen Joodse mensen, organisaties en doelen neemt alsmaar toe. Daar is op deze site, in ons magazine en op onze sociale media volop aandacht voor en daar zullen we in de toekomst niet mee ophouden. Maar er is nog veel meer dat subtieler, maar even kwaadaardig te werk gaat. Zo krijgen Joodse schrijvers steeds moeilijker contracten bij uitgevers en was ook de WorldPride in Amsterdam een broeinest van Jodenhaat, terwijl de autoriteiten de andere kant opkeken.
In Nederland zijn grote uitgeverijen als de Bezige Bij volop boeken aan het publiceren over de verschrikkelijke toestanden in Israël en misstanden in de zogeheten bezette gebieden. Er gaan boeken over de toonbank die aangeven hoe de Joodse staat een koloniaal project is en hoe huidige Israëlische regeringen zich schuldig maken aan genocide. Een ander geluid krijgt geen podium en de nuance wordt niet of nauwelijks meer gehoord. Dit beeld zien we internationaal ook terug. In de VS en het VK zijn daarom (Joodse) mensen zelf uitgeverijen begonnen. Zo is daar schrijver Meg Keene die romans schrijft met Israëlische personages. Zij kreeg geen ingang meer bij uitgeverijen en leidt daarom nu een eigen fonds gericht op het Joodse geluid. Canary Publishing in Groot Brittannië is een ander nieuw uitgeversfonds dat in 2027 maandelijks een roman wil uitbrengen voor Joodse en Israëlische stemmen. Een rijke donor heeft dit mogelijk gemaakt.
Het afwijzen en negeren van Joodse kunstenaars is een trend die we al langer en breder in veel westerse landen zien, waaronder bij ons. Ook schrijver raken in een cultureel isolement als gevolg van deze steeds verdergaande boycot, met als enige reden hun Joods zijn en/of hun Joodse verhalen. Dit is de definitie van antisemitisme en discriminatie.
WorldPride voor iedereen, behalve voor…
De WorldPride is een feest voor de lhbti-gemeenschap van de wereld. Dit jaar werd het in Amsterdam gehouden. Wij hebben daar onder andere dit artikel over geschreven. Het festijn in de hoofdstad wilde de diversiteit en inclusie vieren. Iedereen mocht komen, iedereen mocht meedoen en iedereen mocht zijn wie die wilde zijn. Dat was het idee, want liefde is liefde. Of iets in die geest.
Toch was de praktijk anders. Zo gingen er folders rond met daarop de tekst: ‘Wees op de je hoede voor oorlogsmisdadigers tijdens WorldPride.’ Daarbij werden foto’s van Israëlische mensen geplaatst. Er werd zelfs op de folders aangegeven waar ze voor het laatste gesignaleerd waren. Verder was er een bewoner van het centrum van Amsterdam die een Israëlische vlag uit een raam van zijn woning bij de grachten hing. De vlag werd gestolen door een anti-Israëlactivist. De eigenaar haalde zijn vlag terug, maar werd vervolgens tot zijn eigen voordeur gevolgd door mensen die riepen dat hij vermoord zou worden. De boot van de Deutsche Bank werd tijdens de botenparade beklad door pro-Palestijnse demonstranten vanwege vermeende banden met de Israëlische leger. Een pand van de ING, sponsor van het event, werd beklad om dezelfde reden. Op een COC-boot (dé meest bekende en van oudsher meest gerenommeerde homo-emancipatie beweging van ons land) hing de tekst: ‘Tegen pinkwashing of profijt van oorlogsmisdaden, mensenrechtenschendingen en bezetting.’ Een niet zo subtiele verwijzing naar Israël waar lhbti-ers als enige plek in het hele Midden-Oosten vrij hun identiteit kunnen uitleven. En waar een Israëlische vlag problematisch was, hingen langs de vaarroute van de botenparade wel op meerdere plaatsen vlaggen en spandoeken van de pro-Palestijnse beweging. In een parade aan het slot van de Pride liep de groep ‘Queers against genocide’ mee, die scandeerde dat ‘all zionists are racists.’
Uiteindelijk mocht het allemaal. Niemand greep in. Sterker nog, de politie en de driehoek in Amsterdam spreken tevreden van een rustig verlopen evenement zonder grote incidenten.
Toespraak Rob Jetten
Tijdens de toespraak van Rob Jetten op het evenement schreeuwden demonstranten van Extinction Rebellion: ‘Jetten schande, bloed aan je handen.’ Dit omdat hij als premier medeplichtig zou zijn aan genocide in Gaza, zo vonden deze figuren. Jetten reageerde met begrip. Hij vroeg zelfs applaus voor de mensen die zich wilden laten horen voor Gaza. Even later werd Zuid-Afrika door hem gecomplimenteerd, omdat het een rechtszaak tegen Israël heeft aangespannen over genocide in Gaza. Dat er in het Zuid-Afrikaanse land ondanks liberale wetgeving nog steeds grote misstanden zijn tegen lhbti-ers en in bepaalde gemeenschappen buiten de grote steden lhbti-ers echt niet veilig zijn, daar sprak Jetten niet over. Wel over Gaza en het boze Israël. Het voelde allemaal erg ongepast op een lhbti-event.
Het is dus overal
Antisemitisme en haat tegen Israël zit werkelijk overal vandaag de dag. Dat wordt opnieuw weer duidelijk in dit artikel. We zien het openlijk én subtiel. Het sijpelt in alles door en het ergste is misschien wel, dat er door niemand wat tegen gedaan wordt. Het wordt genegeerd, gestimuleerd en er wordt zelfs voor geapplaudisseerd met autoriteiten als onze eigen premier voorop. We kunnen dit profetisch duiden in het licht van de laatste dagen waarin Jeruzalem en het land Israël de steen des aanstoots zullen worden waaraan de volken zich zullen vertillen, zoals we bijvoorbeeld in Zacharia 12 kunnen lezen. Uiteraard gaat deze profetie over de laatste fase van de grote verdrukking, wanneer de legers van de wereld zich rondom de stad van God zullen verzamelen om die te vernietigen. De contouren van hoe dit mogelijk zal worden, worden echter in onze tijd steeds zichtbaarder. Dat kan ook niet anders, want de komende antichrist die de macht in de grote verdrukking zal hebben, zal zijn heerschappij beginnen met een valse vrede waarbij hij Israël uit haar benauwde positie zal bevrijden. Later zal hij zijn ware aard tonen, maar zo begint het niet. Een Israël en Joodse volk in het nauw zal een reële mogelijkheid op vrede met overtuiging en dankbaarheid aanvaarden.
Dat neemt echter niet weg dat dit alles ons vult met grote droefheid en spijt over zoveel haat én wegkijken, juist ook in ons eigen kleine Nederland.
Bron: Nieuw Israëlitisch Weekblad
Wil je deze content helpen mogelijk te maken? Je kunt ons werk steunen door een gift te geven.